← All chapters

Chapter 10: विभूतियोगः

अथ दशमोऽध्यायः । विभूतियोगः


श्रीभगवानुवाच ।

śrībhagavānuvāca |

भूय एव महाबाहो श‍ृणु मे परमं वचः ।

bhūya eva mahābāho śa‍ṛṇu me paramaṃ vacaḥ |

यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥ १०-१॥

yatte'haṃ prīyamāṇāya vakṣyāmi hitakāmyayā || 10-1||

न मे विदुः सुरगणाः प्रभवं न महर्षयः ।

na me viduḥ suragaṇāḥ prabhavaṃ na maharṣayaḥ |

अहमादिर्हि देवानां महर्षीणां च सर्वशः ॥ १०-२॥

ahamādirhi devānāṃ maharṣīṇāṃ ca sarvaśaḥ || 10-2||

यो मामजमनादिं च वेत्ति लोकमहेश्वरम् ।

yo māmajamanādiṃ ca vetti lokamaheśvaram |

असम्मूढः स मर्त्येषु सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १०-३॥

asammūḍhaḥ sa martyeṣu sarvapāpaiḥ pramucyate || 10-3||

बुद्धिर्ज्ञानमसम्मोहः क्षमा सत्यं दमः शमः ।

buddhirjñānamasammohaḥ kṣamā satyaṃ damaḥ śamaḥ |

सुखं दुःखं भवोऽभावो भयं चाभयमेव च ॥ १०-४॥

sukhaṃ duḥkhaṃ bhavo'bhāvo bhayaṃ cābhayameva ca || 10-4||

अहिंसा समता तुष्टिस्तपो दानं यशोऽयशः ।

ahiṃsā samatā tuṣṭistapo dānaṃ yaśo'yaśaḥ |

भवन्ति भावा भूतानां मत्त एव पृथग्विधाः ॥ १०-५॥

bhavanti bhāvā bhūtānāṃ matta eva pṛthagvidhāḥ || 10-5||

महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।

maharṣayaḥ sapta pūrve catvāro manavastathā |

मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥ १०-६॥

madbhāvā mānasā jātā yeṣāṃ loka imāḥ prajāḥ || 10-6||

एतां विभूतिं योगं च मम यो वेत्ति तत्त्वतः ।

etāṃ vibhūtiṃ yogaṃ ca mama yo vetti tattvataḥ |

सोऽविकम्पेन योगेन युज्यते नात्र संशयः ॥ १०-७॥

so'vikampena yogena yujyate nātra saṃśayaḥ || 10-7||

अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तः सर्वं प्रवर्तते ।

ahaṃ sarvasya prabhavo mattaḥ sarvaṃ pravartate |

इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥ १०-८॥

iti matvā bhajante māṃ budhā bhāvasamanvitāḥ || 10-8||

मच्चित्ता मद्गतप्राणा बोधयन्तः परस्परम् ।

maccittā madgataprāṇā bodhayantaḥ parasparam |

कथयन्तश्च मां नित्यं तुष्यन्ति च रमन्ति च ॥ १०-९॥

kathayantaśca māṃ nityaṃ tuṣyanti ca ramanti ca || 10-9||

तेषां सततयुक्तानां भजतां प्रीतिपूर्वकम् ।

teṣāṃ satatayuktānāṃ bhajatāṃ prītipūrvakam |

ददामि बुद्धियोगं तं येन मामुपयान्ति ते ॥ १०-१०॥

dadāmi buddhiyogaṃ taṃ yena māmupayānti te || 10-10||

तेषामेवानुकम्पार्थमहमज्ञानजं तमः ।

teṣāmevānukampārthamahamajñānajaṃ tamaḥ |

नाशयाम्यात्मभावस्थो ज्ञानदीपेन भास्वता ॥ १०-११॥

nāśayāmyātmabhāvastho jñānadīpena bhāsvatā || 10-11||

अर्जुन उवाच ।

arjuna uvāca |

परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमं भवान् ।

paraṃ brahma paraṃ dhāma pavitraṃ paramaṃ bhavān |

पुरुषं शाश्वतं दिव्यमादिदेवमजं विभुम् ॥ १०-१२॥

puruṣaṃ śāśvataṃ divyamādidevamajaṃ vibhum || 10-12||

आहुस्त्वामृषयः सर्वे देवर्षिर्नारदस्तथा ।

āhustvāmṛṣayaḥ sarve devarṣirnāradastathā |

असितो देवलो व्यासः स्वयं चैव ब्रवीषि मे ॥ १०-१३॥

asito devalo vyāsaḥ svayaṃ caiva bravīṣi me || 10-13||

सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।

sarvametadṛtaṃ manye yanmāṃ vadasi keśava |

न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥ १०-१४॥

na hi te bhagavanvyaktiṃ vidurdevā na dānavāḥ || 10-14||

स्वयमेवात्मनात्मानं वेत्थ त्वं पुरुषोत्तम ।

svayamevātmanātmānaṃ vettha tvaṃ puruṣottama |

भूतभावन भूतेश देवदेव जगत्पते ॥ १०-१५॥

bhūtabhāvana bhūteśa devadeva jagatpate || 10-15||

वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।

vaktumarhasyaśeṣeṇa divyā hyātmavibhūtayaḥ |

याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ १०-१६॥

yābhirvibhūtibhirlokānimāṃstvaṃ vyāpya tiṣṭhasi || 10-16||

कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।

kathaṃ vidyāmahaṃ yogiṃstvāṃ sadā paricintayan |

केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥ १०-१७॥

keṣu keṣu ca bhāveṣu cintyo'si bhagavanmayā || 10-17||

विस्तरेणात्मनो योगं विभूतिं च जनार्दन ।

vistareṇātmano yogaṃ vibhūtiṃ ca janārdana |

भूयः कथय तृप्तिर्हि श‍ृण्वतो नास्ति मेऽमृतम् ॥ १०-१८॥

bhūyaḥ kathaya tṛptirhi śa‍ṛṇvato nāsti me'mṛtam || 10-18||

श्रीभगवानुवाच ।

śrībhagavānuvāca |

हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः ।

hanta te kathayiṣyāmi divyā hyātmavibhūtayaḥ |

प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥ १०-१९॥

prādhānyataḥ kuruśreṣṭha nāstyanto vistarasya me || 10-19||

अहमात्मा गुडाकेश सर्वभूताशयस्थितः ।

ahamātmā guḍākeśa sarvabhūtāśayasthitaḥ |

अहमादिश्च मध्यं च भूतानामन्त एव च ॥ १०-२०॥

ahamādiśca madhyaṃ ca bhūtānāmanta eva ca || 10-20||

आदित्यानामहं विष्णुर्ज्योतिषां रविरंशुमान् ।

ādityānāmahaṃ viṣṇurjyotiṣāṃ raviraṃśumān |

मरीचिर्मरुतामस्मि नक्षत्राणामहं शशी ॥ १०-२१॥

marīcirmarutāmasmi nakṣatrāṇāmahaṃ śaśī || 10-21||

वेदानां सामवेदोऽस्मि देवानामस्मि वासवः ।

vedānāṃ sāmavedo'smi devānāmasmi vāsavaḥ |

इन्द्रियाणां मनश्चास्मि भूतानामस्मि चेतना ॥ १०-२२॥

indriyāṇāṃ manaścāsmi bhūtānāmasmi cetanā || 10-22||

रुद्राणां शङ्करश्चास्मि वित्तेशो यक्षरक्षसाम् ।

rudrāṇāṃ śaṅkaraścāsmi vitteśo yakṣarakṣasām |

वसूनां पावकश्चास्मि मेरुः शिखरिणामहम् ॥ १०-२३॥

vasūnāṃ pāvakaścāsmi meruḥ śikhariṇāmaham || 10-23||

पुरोधसां च मुख्यं मां विद्धि पार्थ बृहस्पतिम् ।

purodhasāṃ ca mukhyaṃ māṃ viddhi pārtha bṛhaspatim |

सेनानीनामहं स्कन्दः सरसामस्मि सागरः ॥ १०-२४॥

senānīnāmahaṃ skandaḥ sarasāmasmi sāgaraḥ || 10-24||

महर्षीणां भृगुरहं गिरामस्म्येकमक्षरम् ।

maharṣīṇāṃ bhṛgurahaṃ girāmasmyekamakṣaram |

यज्ञानां जपयज्ञोऽस्मि स्थावराणां हिमालयः ॥ १०-२५॥

yajñānāṃ japayajño'smi sthāvarāṇāṃ himālayaḥ || 10-25||

अश्वत्थः सर्ववृक्षाणां देवर्षीणां च नारदः ।

aśvatthaḥ sarvavṛkṣāṇāṃ devarṣīṇāṃ ca nāradaḥ |

गन्धर्वाणां चित्ररथः सिद्धानां कपिलो मुनिः ॥ १०-२६॥

gandharvāṇāṃ citrarathaḥ siddhānāṃ kapilo muniḥ || 10-26||

उच्चैःश्रवसमश्वानां विद्धि माममृतोद्भवम् ।

uccaiḥśravasamaśvānāṃ viddhi māmamṛtodbhavam |

ऐरावतं गजेन्द्राणां नराणां च नराधिपम् ॥ १०-२७॥

airāvataṃ gajendrāṇāṃ narāṇāṃ ca narādhipam || 10-27||

आयुधानामहं वज्रं धेनूनामस्मि कामधुक् ।

āyudhānāmahaṃ vajraṃ dhenūnāmasmi kāmadhuk |

प्रजनश्चास्मि कन्दर्पः सर्पाणामस्मि वासुकिः ॥ १०-२८॥

prajanaścāsmi kandarpaḥ sarpāṇāmasmi vāsukiḥ || 10-28||

अनन्तश्चास्मि नागानां वरुणो यादसामहम् ।

anantaścāsmi nāgānāṃ varuṇo yādasāmaham |

पितॄणामर्यमा चास्मि यमः संयमतामहम् ॥ १०-२९॥

pitṝṇāmaryamā cāsmi yamaḥ saṃyamatāmaham || 10-29||

प्रह्लादश्चास्मि दैत्यानां कालः कलयतामहम् ।

prahlādaścāsmi daityānāṃ kālaḥ kalayatāmaham |

मृगाणां च मृगेन्द्रोऽहं वैनतेयश्च पक्षिणाम् ॥ १०-३०॥

mṛgāṇāṃ ca mṛgendro'haṃ vainateyaśca pakṣiṇām || 10-30||

पवनः पवतामस्मि रामः शस्त्रभृतामहम् ।

pavanaḥ pavatāmasmi rāmaḥ śastrabhṛtāmaham |

झषाणां मकरश्चास्मि स्रोतसामस्मि जाह्नवी ॥ १०-३१॥

jhaṣāṇāṃ makaraścāsmi srotasāmasmi jāhnavī || 10-31||

सर्गाणामादिरन्तश्च मध्यं चैवाहमर्जुन ।

sargāṇāmādirantaśca madhyaṃ caivāhamarjuna |

अध्यात्मविद्या विद्यानां वादः प्रवदतामहम् ॥ १०-३२॥

adhyātmavidyā vidyānāṃ vādaḥ pravadatāmaham || 10-32||

अक्षराणामकारोऽस्मि द्वन्द्वः सामासिकस्य च ।

akṣarāṇāmakāro'smi dvandvaḥ sāmāsikasya ca |

अहमेवाक्षयः कालो धाताहं विश्वतोमुखः ॥ १०-३३॥

ahamevākṣayaḥ kālo dhātāhaṃ viśvatomukhaḥ || 10-33||

मृत्युः सर्वहरश्चाहमुद्भवश्च भविष्यताम् ।

mṛtyuḥ sarvaharaścāhamudbhavaśca bhaviṣyatām |

कीर्तिः श्रीर्वाक्च नारीणां स्मृतिर्मेधा धृतिः क्षमा ॥ १०-३४॥

kīrtiḥ śrīrvākca nārīṇāṃ smṛtirmedhā dhṛtiḥ kṣamā || 10-34||

बृहत्साम तथा साम्नां गायत्री छन्दसामहम् ।

bṛhatsāma tathā sāmnāṃ gāyatrī chandasāmaham |

मासानां मार्गशीर्षोऽहमृतूनां कुसुमाकरः ॥ १०-३५॥

māsānāṃ mārgaśīrṣo'hamṛtūnāṃ kusumākaraḥ || 10-35||

द्यूतं छलयतामस्मि तेजस्तेजस्विनामहम् ।

dyūtaṃ chalayatāmasmi tejastejasvināmaham |

जयोऽस्मि व्यवसायोऽस्मि सत्त्वं सत्त्ववतामहम् ॥ १०-३६॥

jayo'smi vyavasāyo'smi sattvaṃ sattvavatāmaham || 10-36||

वृष्णीनां वासुदेवोऽस्मि पाण्डवानां धनञ्जयः ।

vṛṣṇīnāṃ vāsudevo'smi pāṇḍavānāṃ dhanañjayaḥ |

मुनीनामप्यहं व्यासः कवीनामुशना कविः ॥ १०-३७॥

munīnāmapyahaṃ vyāsaḥ kavīnāmuśanā kaviḥ || 10-37||

दण्डो दमयतामस्मि नीतिरस्मि जिगीषताम् ।

daṇḍo damayatāmasmi nītirasmi jigīṣatām |

मौनं चैवास्मि गुह्यानां ज्ञानं ज्ञानवतामहम् ॥ १०-३८॥

maunaṃ caivāsmi guhyānāṃ jñānaṃ jñānavatāmaham || 10-38||

यच्चापि सर्वभूतानां बीजं तदहमर्जुन ।

yaccāpi sarvabhūtānāṃ bījaṃ tadahamarjuna |

न तदस्ति विना यत्स्यान्मया भूतं चराचरम् ॥ १०-३९॥

na tadasti vinā yatsyānmayā bhūtaṃ carācaram || 10-39||

नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परन्तप ।

nānto'sti mama divyānāṃ vibhūtīnāṃ parantapa |

एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया ॥ १०-४०॥

eṣa tūddeśataḥ prokto vibhūtervistaro mayā || 10-40||

यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा ।

yadyadvibhūtimatsattvaṃ śrīmadūrjitameva vā |

तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंऽशसम्भवम् ॥ १०-४१॥

tattadevāvagaccha tvaṃ mama tejoṃ'śasambhavam || 10-41||

अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन ।

athavā bahunaitena kiṃ jñātena tavārjuna |

विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥ १०-४२॥

viṣṭabhyāhamidaṃ kṛtsnamekāṃśena sthito jagat || 10-42||

ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु

oṃ tatsaditi śrīmadbhagavadgītāsūpaniṣatsu

ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे श्रीकृष्णार्जुनसंवादे

brahmavidyāyāṃ yogaśāstre śrīkṛṣṇārjunasaṃvāde

विभूतियोगो नाम दशमोऽध्यायः ॥ १०॥

vibhūtiyogo nāma daśamo'dhyāyaḥ || 10||